Björg bullar

--> Björg bullar



		<< current


		Skoða gestabókina Nafn : Netfang : Heimsíða : Skilaboð :

föstudagur, febrúar 14, 2003

Mér hefur verið bent á, af einhverjum -----------------? (sem vill augljóslega ekki láta nafn síns getið), að honum/henni finnist færsla mín hér á undan full rugluð.
Ég get ekki verið sammála. Heiða skiptir mig bara miklu máli ! Við Mikael vorum að tala saman í gær, eins og svo oft áður. En þegar hann sagðist muna eftir þáttunum, hoppaði hjarta mitt af einskærri gleði - þangað til að það snarstoppaði, þegar Mikael áttaði sig á, að hann hafði aldrei séð þættina. Hann mundi bara eftir Heiðu afþví að systir hans átti bókina. Og þá varð ég leið, og ákvað að skrifa þetta niður hér.

En í dag fór ég í göngutúr með myndavélar í þrjá klukkutíma ! Mestmegnis tók ég myndir af húsum. Bæði til að æfa mig að taka myndir á myndavél móður minnar (sem á endilega að skella sér til Bruxelles!) og svo smellti ég líka af stafrænni vél fjölskyldunnar, og þær fáið þið eftilvill að sjá - einhverntíman.

Á morgun ætlum við Camilla í bæinn! Við þurfum að hjálpast að í verslunarleiðangri. Camilla sá leðurjakka um daginn sem hún ætlar að máta fyrir mig, og athuga hvað kostar. Ég ætla að fara með hana í Hägen Dazs strax í framhaldinu til að bæta áfallið. Búðin er á Louise, og má því gera ráð fyrir því að jakkinn sé rán rán dýr ! Ég hinsvegar ætla að fara í dýra dótabúð á Louise til að leita að afmælisgjöf handa systur minni, sem er að verða stór. Þriggja ára. Þaðan ætlar Camilla að fara með mig (í áfallinu eftir verðlagið!) að máta gleraugun sem ég sá um daginn; ég væri ekkert að fara - en Camilla segir að þegar mann hefur dreymt hluti eins og gleraugu - þá eigi maður að minnsta kosti að máta þá ! Spurning hvort hana hafi dreymt jakkann....
En við erum skynsamar og byrjum á réttum stað - á hinum ódýra markaði Jeu de Balle. Ég vona bara að Camilla sé nógu sterk til þess að neita mér um bleiku kristalsljósakrónuna....

Alltaf í frönskunni - og finnst frábært ! En meira um það síðar. Bonne nuit.

fimmtudagur, febrúar 13, 2003

Bernskuminningar:

Ég man eftir Heiðu. Heiðu sem bjó hjá afa á fjallinu. Eftir Pétri. Snjóhvít og Pippa. Sankti Bernharðshundinum. Öllum geitunum. Erninum (hrafninum). Fyrsta blómi vorsins, sem birtist hjá læknum þegar snjórinn fór að bráðna. Eftir ömmu (Péturs). Eftir fullum skáp af hvítum brauðbollum. Eftir manninum sem stóð á horninu með melódíkuna og skjaldbökuna. Eftir hjólastólnum. Eftir Tótu frænku. Hvað Heiðu var heitt þegar hún labbaði upp fjallið í fyrsta sinn. "Fíjúfídd". Kýrnar. Blómin. Gullni himininn. Öll lögin. Ég heyri raddirnar innan í hausnum mínum. Alveg. Ég þekki þær betur en mína eigin. Eftir brá'num osti á stórri brauðsneið. Og geitamjólk í skál. Þegar afi smíðaði stólinn. "Handa mér?!" Eftir þokunni. Draumnum. Kettlingunum í kirkjuþakinu. Fjaðrahattinum. Snjónum, og hvað það var gaman að renna sér, alveg niður í bæ. Þegar Heiða byrjaði í skóla. Eftir sleikjóbrjóstsykrinum. Eftir kjólnum. Þegar að Pippi týndist. Þegar að Heiða veiddi orma í matinn. Eftir svipnum.
Þegar Heiða rólaði sér svo hátt, að hún lenti á skýinu - og sveif............

Ég horfði á hvern einasta þátt. Ég á þá flesta (ef ekki alla) á spólu. Þess vegna er ég eins og ég er. Ég spilaði minnisspilið. Ég leitaði með Heiðu að Pippa. Ég trúði því að ég gæti setið á skýjunum (...bara ef ég ætti svona stóra rólu...). Ég grét - ég hló.

þriðjudagur, febrúar 11, 2003

Þær eru auðvitað endalausar þessar tilviljanir sem reka mann áfram. Ég fór út að borða í gær - og strákarnir sem settust á borðið við hliðina á okkur voru gamlir MH-ingar. Kannaðist ég við annann þeirra úr spænsku hjá Sigga Hjartar (reðursafnsmanni með meiru) en hann er jafnframt frændi Elísabetar, sem býr hérna. Það er gaman að því.
Og til þess að vera nú með ættfræðina á hreinu, var ég að skrá mig fyrir aðgangi að Íslendingabók. Amma Bibba segir að ég eigi flókna ætt. Ekki einusinni hún getur rakið hana, hahahahaha! Ég ætti að prenta eitthvað út og senda henni. "Sko! *innöndun* Langamma þín, Sigríður, var dóttir..... sem var svo giftur.... en þau áttu einmitt heima.... þar bjó líka.... sem er frændi..... en hann var með afa þínum í skóla.... og þess vegna eruð þið fjórmenningar."
Það er einmitt eitthvað sem ég hef aldrei skilið. Þessir menningar allir. Frekar vil ég menningu en menninga.

Fyrsti frönskutíminn var í dag. Ég segi nú ekki að ég hafi brillerað, en ég er alltaf best! Og verð það áfram, hvernig sem svo gengur.
Ég skelli síðan þýðingunni af textanum hér að neðan inn á morgun. Góð tilraun Hildigunnur - en röng þó!