Björg bullar

--> Björg bullar



		<< current


		Skoða gestabókina Nafn : Netfang : Heimsíða : Skilaboð :

mánudagur, júlí 07, 2003

sunnudagur, júlí 06, 2003

Gaerdagurinn var langur og skemmtilegur.
Morgunhladbordid var svo hljódandi: rúnstykki, ítölsksalami, ungverk papríkusalami, hvítlaukskaefa, nútella, smurostur, ostur, tómatar, epladjús, appelsínudjús, kornflex med bönunum og bláberjum og gott kaffi med flóadri mjólk.
Thá sungum vid med geisladisknum Sturla med Spilverki Thjódanna. Svo gengum vid nidur Burggaßse ad Museums Quartier. Thar eru öll helstu listasöfn Vínar á einum bletti. Thar hef ég hugsad mér ad halda til á medan litlu skinnin eru í vinnunum sínum. Thar lögdumst vid á bláa bekki, og tókum ógrynni mynda. Vid komumst ad tví ad ég get engan vegin ordid heimsfraeg söngkona, haldi ég nafni mínu til streitu; thví misskilningurinn yrdi ótholandi. "Ha, nei! Thetta er mjög algengur misskilningur - ég heiti BjörG. Ekki BjörK." Nema thá audvitad ad ég segi bara: "Ever heard of Björk? Cest moi." (Djöfull er ég ordin gód í frönskunni....)
Allavega.....
Naest lá leidin gegnum Hofburg, en thar vinnur forsetinn. Á torgi thar rétt hjá sá ég mann í 18. aldar klaednadi. Hárkollu og alles. Vill svo til ad hann selur mida á óperuna. Thangad langar mig einmitt mikid, og vard úr ad vid fengum thrjá mida í kvöld ad hlusta á Strauss, med fordrykk og 'life jazz and rock music party afterwards'. Fyrir 0€. nokkud gott myndi ég segja.
Frá manninum gengum vid í mikilli gledi nidur ad Stefánskirkju, thar sem vid horfdum á breikdansara. "What time is it? Showtime!"

Judy: Sean is a drugdealer.
Lauren: Well, at least he's not a brakedancer. *

Nema hvad, ad thadan gengum vid margar thröngar saetar götur, hvar vid settumst nidur og bordudum vatnsmelónur sem ég hafdi gengid med í rosalega bleiku glimmer nestisboxi, sem vid stálum frá Ramsa. ("hvar vid settumst nidur..." finnst mér fáránleg málnotkun, en fyrst hún er leyfileg hef ég hugsad mér ad nota hana villt og galid, en finnst hún samt asnaleg og aetla ekki ad tileinka mér. Hananú. Sorrý Mummi).
Frá litlu seatu götunum komum vid ad Stadtpark, en thar voru tónleikarnir einmitt um kvöldid. Thar vildi Sunna meina ad hún hefdi séd gosbrunn, sem gat vel passad og fundum vid hann vid Schwarzenbergplatz. Thar settumst vid nidur í údanum frá gosinu, og hvíldum lúna faetur. Thegar vid vorum ordin ferdafaer og til í hvad sem er, lá leidin ad Karlsplatz. Á leidinni inn í gardinn, gengum vid milli tveggja skrifstofubygginga; hvar okkur fannst tilvalinn stadur ad spila hakkísakk. Their sem mig thekkja, vita ad ég er ekki Íslandsmeistari í theirri grein (annad en í spjótkasti...), en thó átti ég mjög góda sendingu á Kalla, sem hitti ekki boltann, og thurfti ad hlaupa á eftir honum, eina sjö metra. Thadan sparkadi hann boltanum á Sunnu, sem vildi ódar hitta, en vard ekki betur úr en svo, ad hún missti skóinn - sem lenti í gluggakistu annarrar byggingarinnar!
Okkur til happs, lenti skórinn rétt hjá thar sem útiljós er fest á vegg. Klifradi Sunna thví upp á axlirnar á Kalla, tók ég thar í annan fót hennar, og Kalli hinn. Stódum vid thá í einskonar píramída - vid Kalli á tánum med hendurnar upp í loft, thar sem Sunna stód og reyndi ad ná í skóinn sinn. Til allrar hamingju nádi hún ad kasta honum nidur, rétt ádur en vid Kalli gáfumst upp og misstum Sunnu í jördina. Djók, hún komst óhult nidur aftur, og fórum vid í fótabad í Karlsplatz.
Í leikgardi thar rétt hjá fundum vid ansi skemmtilega rólu. Hún er í laginu eins og fljúgandi diskur, og liggur madur í henni, á medan hinir ýta. Sunna aepti: Ég er fyrst! og um leid og ég hoppadi nedan úr saklausu taeki, rétti ég upp hönd og kalladi: Tvö!, en thad vildi ekki betur til en svo, ad ég rak thumalputtann í vörina á mér, og á einhvern undraverdan hátt skar ég mig. Sunna sagdi ad ég vaeri med hraedilegan skurd, svo ég bad um sjúkrahús. Nei, spegil. Bólgin vör og oggupínsu skurdur. Fáránlegt.
Heim var haldi í u-bahn, thar sem vid eldudum rosalega girnilegan (en ekki jafn bragdgódan) kjúkling. Faerdum okkur í betri fötin, og gengum á tónleikana. Their byrjudu ekki fyrr en klukkan hálf ellefu, og var hljómsveitin nokkud gálgafull. Vil ég meina ad sumir hafi fengid freydivín fyrir tónleikanan (eins og vid reyndar). Hún var thó alls ekki slaem. Söngvararnir Skellibjalla og Bósi Ljósár sungu nokkur lög, og 'Life jzz and rock music' plötusnúdurinn spiladi Vanilla Ice sem fyrsta lag. Thad fannst mér óhemju fyndid.
Leidin heim var skemmtilegasta heimleid sem ég hef á aefinni gengid. Frá McDonald´s (kjúklingurinn var bara girnilegur - ekki gódur munidi) sáum vid ófá ferdatilbodin, tókst mér ad halda ró minni, allt thangad til ad ég sá glitta í Magic Prices - frá Flugfélagi Austurríkis. "
Helvítis flugfélag" sagdi ég, og haekkadi róminn, enda nokkud pirrud. "Varúd varúd krakkar - alveg sama hvad thau segja ykkur, thá thurfid thid alltaf ad stadfesta, med thessu helvítis bókasafni!"
Án efa setning dagsins, ef ekki bara ferdarinnar, og í kjölfarid fylgdu gullmolar, eins og til daemis: "Ég gef ekki kjaft...."

Nú aetla ég út á Neubaugaße og hitta svo hana Sunnu mína á Mariahilferstraße klukkan tvö.
Tschüss....

* Rules of Attractions e. Bret Easton Ellis (a.k.a. American Psycho).